Tis nie omdak jullie nie graag heb hoor, maar tis hier zo fantastisch!!!!

Het weer, de mensen, de natuur, de andere vrijwilligers, de manier van leven... I LOVE IT!!

Sinds ik terug ben van Mexico is hier in Pojom al weer teen en tander gebeurd hoor, maar teveel om aan jullie neus te hangen! Gewoon enkele snapshots...

Snapshot 1: De gasten hier houden van flair:

beeld u in: een schone zomeravond, buiten op het bankje een flairke aan het lezen. En aangezien een mens hier nooit alleen is moogtge rondom mij ook een 10-tal zwartkoppige puberjongens voorstellen! Get the picture? Da is dus allemaal heel erg leuk, er worden wel 100en vragen afgevuurd en uiteindelijk beginnen ze mee te kijken in mijnen flair! Mo ge zout die gasten under gezichtje moeten zien als ze door dat tijdschrift bladeren,.... goddelijk!! Dus heb ik hier alle tijdschriften die we liggen hebben samengeraapt en aan iedereen 1 gegeven! Hun mond viel open van alle 'schone' blanke mensen die daar instonden en plots was iedereen familie van hen, alle oudere vrouwen waren hun moeders, alle kleintjes hun zussen en alle jongere hun liefjes of vrouwen,haha...! vooral de paginas waar meiskes in ondergoed of me nen diepe decollete of kort rokskes stonden vonden ze vre interessant!! Ja, mannen blijven mannen zeker? ook aan den andere kant van de wereld!

snapshot 2: Het gsm-tijdperk is aangebroken:

In het begin klopte het plaatje: kleine houten huisjes, arme mensen, onhygiënische toestanden, de traditionele kledij,.... Maar sinds vorige week klopt het plaatje absoluut niet meer. Ze hebben hier namelijk een gsm-mast geplaatst en plots als een hele goeie gocheltructoverde iedereen hier een of ander nieuw model gsm uit zijn zakken! Vraag mij niet waar ze die dingen halen of nog beter waar ze die opladen => de mensen hebben hier namelijk geen elektriciteit! Dus het blijft een groot misterie voor mij!! Kvind het eigelijk wel een beetje jammer want het heeft een deel van zijn charme verloren, begrijp me niet verkeerd ik weet dat het een hele goeie zaak voor het dorp kan zijn!! Maar ik was het leven zonder gsm al aardig gewoon geworden, waardoor ik dus ook mijn gsm NIET zal beginnen hergebruiken,I like it without!!

snapshot 3: ineke is een flinke meid:

Zondag is iedereen naar de markt geweest in Ixquisis, waar ze ook met de andere vrijwilligers van 'vivir en amor' uit Yalanhuitz hadden afgesproken! Een picknickje @ the Rio, een duikje in het water, een spelletje spelen en een gezellige babbel,... klinkt goed niet?? Wel nu moet je goed luisteren, IK BEN NIET MEE GEWEEST (en helemaal vrijwillig eh)!! Ikben namelijk de hele dag in de kliniek gebleven om aan mijn eindwerk te werken, Flink eh?? (en ja ik ben aan het gissen achter complimentjes....)

Snapshot 4: me hartje brak:

Zondagmiddag een patient, een hele hele hele hele hele hele oude man!! Ik dacht dat ze ze zo oud hier niet hadden! Komt al puffen en blazen met zijn stokske de consultaruimte binnen! Grijze haren, diepe rimpels, rotte tanden,... maar oh zo schattig, zo een opatje die je het liefst vanal heel dicht tegen je gillet zou willen trekken en niet meer loslaten! We hoorden dat zijn vrouwtje vorige week overleden was en dat hij sindsdien ook niet goed is... ja inderdaad ' mijn hartje brak'! Op zo een momenten ben ik blij dat ik lerares ben en engels moet geven aan gezonde tieners in plaats van dagelijks geconfronteerd te worden met dit soort zaken. Tis absoluut niet aan mij besteed, ze noemen dat waarschijnlijk een overdosis aan empathie die in me schuilgaat!

Snapshot 5: welcome to the cockroaches:

Ja inderdaad, op een moment dat een mens denkt dat hij het wel allemaal gehad heeft, komt hier telkens iets nieuws vanuit de kast gekropen (letterlijk). Na de ratten en samen met de spinnen,muggen en kevers mogen we nu ook de kakkerlakken welkom heten in ons huisje! Kmoet toch toegeven, kben der nie zot van! Toen ik zag hoe groot en kiezig die beestenwaren besefte ik dat ik waarschijnlijk nog nooit 1 gezien had in mijn leven. Prijs jullie gelukkig als je bij de andere groep behoort want 's nachts zijn er toch al een paar mijn dromen binnengeslopen! Hoe zijn die beesten hier geraakt? wel we zaten zonder ontbijteten en de vrijwilligers die zondag naar Ixquisis gegaan zijn (terwijl ik hier aan mijn eindwerk zat te werken ;-)) hebben wat cornflakes meegebracht, wat heel lief zou geweest zijn...als die dozen niet vol hadden gezeten met die zwarte, onbeschaamde vlegels. Amai ik kan niet meer tellen hoeveel keer ik hier al mijn muggenet bedankt heb voor zijn bestaan, DANKUWEL muggenet!!!

snapshot 6: Samenvatting van de rest:

Het zal moeilijk zijn om in België weer gewoon Ineke te zijn, hier ben ik namelijk BEROEMD!! En ik heb nu eigelijk nooit echt de drang gehad om beroemd te zijn, maar hoelanger een mens daar mee begint te leven, hoe leuker het wordt!! Alle mensen hier kennen mijn naam, alle kinderen lopen achter me als ik naar de winkel ga, leerkrachten vragen mijn advies, en overal waar ik loop volgen de hoofden me onbeschaamd achterna,....

De meisjes zitten vaak in mijn haar te prutsen (en kheb nie liever!!), over me armen te wrijven, me te knuffelen,... mawaan liefde en genegenheid (of hoe dat je die zaken tegenwoordig ook noemt!) heb ik absoluutniet tekort! Dus een mens zou er voor minder een klein beetje tegenop zien om terug naar België te keren eh!

Mijn laatste 2 weken hier in Pojom zijn ingegaan, ik probeer er nog zoveel mogelijk van te genieten en dankbaar te zijn voor alles die ik nu nog meemaak! de 5de mei vertrek ik dan van hieruit om nog eventjes een paar wonderen in Guatemala te aanschouwen en dan op 14 mei mijn vliegtuig richting België te nemen...als 1 of andere stofwolk daar natuurlijk niet anders over beslist!

Dag schatten van me, ik zie jullie gauw terug!!

just me!