Hallo allemaal,

Na onze moeilijker dagen en het constante geenerveer aan onze zwarte medemens hebben wij, zoals het een goeie kameroenees beaamd onze ogen richting hemel geslagen en gevraagd aan da menske daarboven als het mogelijk zou zijn om tegen murphy te zeggen dat hij ons gerust moet laten, want dat wetje had ons blijkbaar erg graag. Blijkbaar is ook Murphy erg gelovig want sinsdien hebben we erg leuke, zotte, mooie dingen meegemaakt. Maar laat mij beginnen bij het begin...

Na mijn vorig berichtje hebben we de nachtbus genomen naar Bamenda, zo een nachtbus zou ik werkelijk niemand aanraden die een klein beetje op comfort is gesteld, een van onze zetel was kapot waardoor we meteen op een ijzeren staaf zaten en toen alles zetels vol zaten propten ze er nog ens een dozijn mensen bij. je zou het op zijn minst gezellig of knus kunnen noemen als het niet zo koud was geweest. Heel merkwaardig ook, wij zaten te draaien en te keren op die verschrikkelijke zetels en die mensen van hier gingen zitten smeten hun kin op hun borst en vielen in slaap, die hadden b lijkbaar nergens last van. Wij daarentegen, maar dat is denk ik te wijten aan het feit dat wij als kind in een schoon, warm, zacht bedje gelegd worden met een flannellen dekentje of een blazertje als het te warm wordt, we kunnen echt tegen niets meer, een handicap van het feit dat we in het westen zo verwent worden.

In Bamenda hebben we de tijd van ons leven gehad, we hebben daar 2 rijke kamereonezen leren kennen, die ons een hele avond getrakteerd hebben en ons de dag erna een hele dag op uitstap megenomen hebben in hun auto, ons de mooiste plekjes laten zien, waterval, meer,... en ons veilig terug naar ons hotel gebracht zonder daar ook maar iets voor te vragen. We vertrouwden het zaakje in het begin echt niet omdat we van de meeste kameroenezen wel anders gewoon waren maar waren nadien echt kwaad op onszelf dat we zo sterk aan hen hadden getwijfeld.

Daar hebben we ons ook nog eens eventjes als 2 echte meisjes gedragen en hebben onze nageltjes van handen en voeten laten vijlen en lakken en verzorgen. Ook onze haren werden gevlecht door plaatselijke zwarte deernes, die ons ook allemaal vragen om hen aan een witte man te helpen, leeftijd en uitzicht doet er niet toe als hij maar wit is en geld heeft. Mensen hier geloven echt niet in liefde, blijkbaar vul je daar je maag niet mee.

Daarna zijn we vertrokken naar foumban waar we heel wat atrisanale winkels hebben bezocht en heel wat souveniers hebben gekocht. Het motto was daar wel afdingen en afdingen en afdingen wat het shoppen natuurlijk niet zo plezierig maakt als dat er een gewoon prijsetiketje ophangt. Maar ik denk dat zowel Febe als ik voor alles een schoon prijzeke bedongen hebben.

Vannacht hebben we de hele nacht op de bus gezeten op in Yaounde te geraken,weer zo een bus , met alle ongemakken vandien, maar het viel beter mee dan de vorige, misschien zijn we wel al wat gesterkt. Vamorgen kwamen we dan om 4u30 bij ons hotel aan waar we nog niet binnen konden en waardoor we ons dan maar tot 6u30 op een tafel gelegt hebben en in slaap gevallen zijn, toen we uiteindelijk toch in ons bed belanden waren we ver over onze slaap heen en konden we moeilijk de slaap nog vatten.

Morgen vertrekken we naar Kribi, een oord met witte stranden en palmbomen waar we een kleine week zullen blijven en wat uitrusten, relaxen, ons verwennen en vooral niet zullen tjoolen om dan opnieuw het stad te trotseren en ons op een vliegtuig richting belgie te wurmen.

Ik weet niet als het zal lukken om hierna nog een berichtje te posten ik zal wel mijn best doen omdat ik weet dat jullie waarschijnlijk allemaal staan te springen om te horen hoe leuk en warm en rustig en mooi ons weekje strand hier wordt, hihi

Ik zie of hoor jullie allemaal binnenkort,

Kus