Jaja we leven nog...

Ik weet dat het een heel eind geleden is dat ik nog eens iets van me laten horen heb maar het is dan ook superdruk geweest de laatste weken.

Ik weet niet goed waar ik moet beginnen met vertellen, ik ga het proberen zo beknopt mogelijk te doen, of misschien in 2 verschillende verhalen, anders wordt het saai om te lezen eh!!

Te beginnen bij... de avond van mijn vorig verhaal, ik vertelde toen dat we 's avonds naar de noche cultural in het dorp gingen. Eerst zijn we heel lekker gaan eten bij een vrouw uit het dorp daar kregen we superveel en superlekkere dingen voorgeschoteld (guacemole, wortel, patatjes, rijst,tortillas, kip,...) een echt feestmaal! Daarna gingen we kijken naar de 'voorstellingen' van de mensen uit het dorp. Sommige dansten, anderen vertelden een klucht,...heel leuk allemaal tot er PLOTS... door de micro werd geropen dat de enfermeras(verpleegsters) en maestras(leerkrachten) van Vivir en Amor naar voor moesten komen, was dat eventjes verschieten!! Onder het oog van zo een 500-tal Pojomeros gingen wij dus flink naar de man met de micro, die ons doodleuk meedeelde dat we moesten dansen, zomaar, uit het niets!! Ja dan sta je daar eh, wat doet een mens dan? DANSEN NATUURLIJK!! Eerst dansten we wat met elkaar maar omdat we dat nogal stom vonden zijn we beginnen mensen uit het publiek halen om met ons mee te dansen, dat werd op enorm gelach onthaald (ze zijn dat hier blijkbaar niet gewoon.) Na 10min. marimbamuziek wouden we terug naar onze plaatsen gaan MAAR vergeet het maar, ze vonden het allemaal veel te tof om ons daar te zien staan en weer begon de marimba, dus begonnen wij maar weer te dansen! Dat was een heel erg speciale maar extreem leuke ervaring!!

De dagen erna werden we in heel het dorp door iedereen aangesproken:'Vamos a bailar?' (Zullen we dansen?) haha...dat beloofd voor het volgende feest!!

Ondertussen kwam ook het schoolfeest eraan, en als leerkracht van school werd er natuurlijk verwacht dat ik zou meehelpen aan de voorbereidingen daarvan. Door samen met de meisjes dansjes voor te bereiden, te kijken naar de toneeltjes, gedichtjes en liedjes die ze voorbereid hadden en deze dan natuurlijk hier en daar nog wat aan te passen. De leerlingen hebben ook heel de school versierd met de mooiste tekeningen, het zijn echte kunstenaars!!Het was fantastisch, je krijgt echt een heel ander contact met de leerlingen hierdoor, een heel leuk contact! We hebben teen en tander afgelachen, amai...! Ik voelde me als een vis in het water tussen mijn leerlingen, in de school en met de andere leerkrachten! Het schoolfeest zou 2 dagen duren, ik keek er heel erg naar uit!

De donderdagavond was het dan zover, een hele hoop mensen stroomden toe op het schoolplein en de avond ging van start. Na een goed uur van speeches en nog eens speeches (hier nogal de gewoonte blijkbaar) gingen de leerlingen eindelijk van start met hun acts, het verliep allemaal perfect, de sfeer zat erin en iedereen was zich aan het amuseren. De avond eindigde rond 23u en om 3u ‘snachts werd er met trommels,potten,pannen, (enfin alles die lawaai maakt) rondgegaan in het dorp om iedereen wakker te maken!! Na de optocht was er ontbijt in het school en rond 9u begonnen de voetbaltornooitjes op het voetbalplein.

Totaal onverwacht waren er ook 2 meisjesploegen die tegen elkaar gingen spelen, ze vroegen of ik zin had om mee te doen en voor dat ik het wist stond ik in voetbaloutfit op het plein! En dat in zo een warm weer, zweten zweten zweten, maar wel heel erg leuk!!

Toen de meisjes zich weer aan het omkleden waren (van voetbaloutfit in traditionele corté's) kwamen er plots een paar rond mij staan om me ook zo een corté aan te meten! Daar stond ik dan met mijn corté, en alsof dat nog niet genoeg was wouden ze ook nog eens dat ik die aanhield om naar school te wandelen (das helemaal de andere kant van het dorp) dus daar liep ik dan: blonde haren,voetbaltshirt en een corté daaronder! Ik moet zeggen kheb heel veel bekijks gehad, de mensen vonden het immens grappig en de mannen konden het niet laten me na te fluiten, zoiets hadden ze waarschijnlijk nog niet veel gezien!

In de namiddag werden dan baskettornooitjes gehouden tussen verschillende ploegen en zoals het een goeie organisatie beaamd was er natuurlijk ook een ploegje van Vivir en Amor bij.We zijn er serieus opgelegd geweest maar hadden een leuke tijd!! Na de tombola en de baskettornooitjes waren we allemaal toe aan een welverdiende rust,en ik zeker want ik vertrok de dag erna samen met Monika naar San Cristobal!!

Maar over onze vakantie avonturen vertel ik je in mijn volgend verhaal!!!

Aan iedereen die dit verhaal tot het einde gelezen heeft...PROFICIAT!! Aan iedereen die dit verhaal niet helemaal gelezen heeft... OOK PROFICIAT!!