Allo allo allemaal,

Het leven hier in Pojom kent voor mij nog elke dag heel veel verrassingen en nieuwe dingen! Wat eigelijk wel echt leuk is.

Voor het moment zit iedereen wel een beetje in met de aardbevingen, want die stoppen niet, we hebben nu ondertussen al 11 aardschokken gehad, zowel overdag als 's nachts en dat doet wel wat raar natuurlijk!! Onze zwaarste was 5.6 op de schaal van Richter (en dan sta of lig je toch wel al serieus te beven) We hebben vandaag ook vernomen dat er in Chili een heel erge aardbeving gebeurd is ( 8.9 op de schaal van Richter, dat is gigantisch zwaar) en dat er een tsunami-alarm is afgekondigd. We zagen op internet dat we bij de mogelijke risicolanden vermeld worden wat de angst er natuurlijk niet minder op maakt! Het ambetantse is dat niemand iets kan voorspellen en dat ook niemand ons meer uitleg kan verschaffen over wat er wel of niet nog kan komen. We hebben hier ook geen plaatselijk nieuws, geen radio,...

Ik ben in tegenstelling tot de andere vrijwilligers hier heel erg rustig daarover, ik weet ook niet waarom. Het zou logisch zijn om nu toch een beetje bang te zijn maar ik voel het niet! Blijkbaar ben ik op dat vlak toch een beetje een raar meiske. Of misschien noemen ze dat gewoon naïef. Maar ik kan toch niet laten van denken dat de anderen elkaar een beetje ophitsen en nodeloos banger maken! Laat ons hopen eh!

Maar nu genoeg over de aardbevingen, iets meer over mezelf en over Pojom: Ik ben nu al enkele keren mee geweest naar de lessen in de klasjes en zie het plots meer en meer zitten om zelf ook voor de klas te staan (jaja juffrouw Ineke komt naar boven!!) Dinsdag en woensdag geef ik voor de eerste keer al een halve les en vanaf donderdag sta ik er helemaal alleen voor! Spannend !! Ook de voorbereidingen van de lessen, de mogelijke oefeningetjes enzo zullen uit mijn hersenen moeten komen, maar aangezien ik daar niet echt voor opgeleid ben zijn alle ideetjes welkom! Ik ga het hebben over familiale relaties en over het werkwoord to be, dus laat jullie maar allemaal eens gaan.

Vanmiddag werk ik ook voor de eerste keer mee aan het jeugdwerk, ik ben benieuwd hoe dat zal verlopen!! Naar het schijnt is er een IMMENS groot verschil bij in België dus dat wordt een heuse uitdaging, maar wel een leuke, ik kijk er naar uit! Vandaag is het vooral observeren en meespelen maar het is wel de bedoeling dat ik het vanaf dan ook echt zelf ga doen! Leidster Ineke is in the house!!

Het eten hier is superlekker, ik kom echt niets te kort, in tegendeel! We eten elke dag heel uitgebreid! Brood (met confituur en honing), cornflakes,pasta, lasagna, rijst, patatjes en HEEEEEL veel groentjes en fruit!! Dus van het vermageringsidee zal waarschijnlijk niets in huis komen, integendeel!! We koken hier per 2 elk op zijn buurt, dus om de 3 dagen moet je zelf koken en de andere dagen kan je gewoon je beentjes onder tafel zwieren en genieten!!

We hebben hier ook alles op te drinken, gezuiverd water, ananassap, cola, limonade, koffie, thee,... Maar alcohol is hier in het dorp wel verboden (omdat ze anders te veel last hebben van dronkaards) dus wij kopen hier in het dorp wel niets van alcohol, het zou ook geen schone voorstelling van de organisatie zijn natuurlijk. Ik hoor wel dat ze soms wat pintjes of wat rode wijn meebrengen van de hoofdstad om dan met gelegenheden ook eens iets te drinken!

De mensen hier zijn ZOOO anders, de familiesamenstellingen ook, ik heb hier toch al van serieus wat dingen verschoten. Gisteren vroegen we aan een jongetje in de les : How old is your grandmother? En weetje wat die zei?? 40!! Ja 40!! En die jongen zelf is al 16 jaar, dus ik weet echt niet hoe ze dat hier doen! Wij hebben hier een helper in het kliniekje van een jaar of 23-24 en hij heeft al 5 kindjes!! En zijn vrouw is nog jonger dan hem! Er lopen hier zelfs oma's rond van 35 jaar! Stel je voor!! Dus de kinderen worden hier wel heel snel groot! Of dat moeten ze toch! Je ziet hier heel veel kindjes rondlopen van 4-5-6 jaar met hun babybroertje of zusje op hun rug, onvoorstelbaar! (Ik hoorde ook van 1 van de andere vrijwilligers dat ze zo natuurlijk bocheltjes kweken op hun rugjes, het kan niet gezond zijn om in je groei, dag in dag uit met 5-6kg op je rug rond te lopen). Op het eerste zicht zou je hier ook denken dat de verdeling van het werk heel traditioneel verspreid man-vrouw is! Maar eigelijk denk ik dat de vrouwen hier een beetje alles doen, die zorgen voor de kinderen (en meer dan 10 is hier ABSOLUUT geen uitzondering, er is hier zelf een gezin met 19 kinderen!!), maken het eten, werken op het land, onderhouden hun hutjes, maken kleren, doen de was,... En de mannen... ja de mannen heb ik hier eigenlijk nog niet zoveel zien doen, sommige zijn chauffeur of houden een winkeltje open andere werken af en toe ook wat op het land of zoeken hout. De leerkrachten hier zijn ook allemaal mannen omdat vooral de jongens hier de kans hebben om langer naar school te gaan. De meeste kinderen vallen af na het 4^de leerjaar omdat ze dan op het land moeten werken of omdat ze thuis gewoonweg geen geld genoeg hebben om de schoolkosten verder te betalen. En als er dan al verder mogen doen dan zijn het meestal de jongens in het gezin! Ik denk dat enkele oudere mensen die deze blog hebben nu misschien wel een klein deja-vuutje krijgen eh? Maar het is een feit de wereld is hier echt blijven stilstaan! Maar het is zo mooi!!

Veel liefde uit Leven in liefde (Vivir en Amor)

Hasta la proxima !!

Ineke (dochter, zus, vriendin, nicht, (mede)kernlid, collega, klasgenoot, buurmeisje,dorpsgenote, schoolgenote...)