Ola!

Hallo allemaal,

Eindelijk heb ik wat tijd en wat internet gevonden om jullie eventjes iets te laten weten. Ik ben ondertussen al 5dagen geleden vertrokken vanuit Belgie, dus ik heb echt al heel wat meegemaakt. Maar het is wat moeilijk om 5 dagen samen te vatten dus ik zal jullie niet vertellen van de 12u durende ongelofelijk saaie, superlange vlucht van Madrid naar Mexico, ik zal jullie dan ook niets vertellen van de superlawaaierige jeugdherberg in Mexico waar we bijna geen oog hebben toegedaan, al was onze moeheid vlug over eens we smorgens op het dakterras met uitzicht over Mexico City ons ontbijtje aan het nuttigen waren!! Ook de lange weg van Mexico Tapo naar Comitan (15u30min) zal ik jullie niet mee vervelen, wel eventjes kort tussendoor na een uurtje of 10 waren we gestopt om iets te eten langs de weg, toen we plots een enorme knal hoorden, auto's zagen paseren, banden aan het rondvliegen waren en overal brandsplinters en scherven, er was op nog geen 5 meter van waar ik zat een serieus accident gebeurd!! Er ging 1 auto overkop, een bus was plots zijn neus kwijt en er was ook een pick-up bij betrokken die niet meer op een pick-up leek!! De mensen die in de pick-up zaten bewogen niet meer, heeeeeel angstig om te zien. Iedereen liep naar de auto's toe maar ik kon niet, de bewegingsloze lichamen deden mijn hart keren en ik moest echt bijna overgeven. Ik ben mij dan maar ter plaatse op de grond gaan zetten! De politie was heel snel ter plaatse maar die hielden hun eerst bezig met het verkeer te regelen, eens het verkeer geregeld was 30min later gingen ze eens kijken hoe het met de mensen in de wrakken ging!! heel onverstaanbaar, wij zijn na een uurtje daar opnieuw vertrokken en toen was er nog steeds geen ambulance aanwezig!!! We hoorden op de bus wel van iemand dat iedereen het ongeval uiteindelijk toch overleeft had...wat een opluchting!!

Ik zal jullie ook niet verder lastig vallen met onze reis van Comitan naar ciudad Guatemoc (1u30min) of van daar naar Mesilla, het is ook niet zo interessant om te weten dat we van Mesilla een echte CHICKENBUS hebben genomen naar Heuheutenango (2-3u), die chickenbussen doen u echt beseffen waar dat al uw organen zitten in je lichaam want eens ge daar van komt zit niets meer op zijn plaats!! Ook aan de velekruisjes te zien langs de kant van de weg zie je dat het erg realistisch is dat er ongevallen gebeuren, maar wij zijn tot nu toe overal heelhuids geraakt! laat ons hopen dat dat zo blijft!!De dag daarna hebben we ons opgesplits, Katrien, Esther en Sanne zijn vertrokken naar Nenton en ik en brecht hebben -weeral maar eens- een Chickenbus genomen naar San mateo Ixtatan, een SUPERSTADJE!! De rit naar San mateo was ook de interessantste tot nu toe, de bussen zitten stampevol, mensen komen op de bus om vanalles te verkopen, overal wordt geroepen, de uitzichten zijn ongelofelijk zowel de natuur als de mensen die je overal ziet, er staan huisjes eenzaam en verlaten in de bergen, vrouwen en kinderen zijn met de hand de was aan het doen in een riviertje,schapeherders lopen zonder moeite hun kudde achterna de steile hellingen op!! We zijn ook eventjes gestopt op een plaatselijk marktje, amai de mensen keken ons echt aan alsof we Aliens waren, ze hadden waarschijnlijk nog niet veel toeristen gezien, maar ze gaapten echt en zelf als je terugkeek of goeiedag zei bleven ze je aanstaren, best dat ik nogal graag in het midden van de belangstelling sta anders ging dat misschien wel een onwennig moment geweest zijn!! hihi!Een groot voordeel is wel dat het bij staren blijft, ze zijn absoluut niet opdringerig, absoluut niet ambetant en als je iets vraagt zijn ze ongelofelijk behulpzaam!

Vamorgen zijn we dan vanuit San Mateo (een machtig dorpje, wel heel arm, heel vuil, heel raar maar OOOh zo charmant, ineke zou haar daar wel thuis kunnen voelen!) Na 3u in een Pick-up jaja dat hoor je goed achteraan in een pick-up de bergen door, dat was heel erg (hoe zal ik het zeggen...) euhm... AVONTUURLIJK!! Er werd gelachen en gebabbeld in de pick-up, mensen werden afgezet in the middle of nowhere en de zon brandde heel hevig op onze blanke velletjes!! Na een hobbelig ritje kwamen we dan om 13u EINDELIJK aan in Pojom (mijn eindbestemming) hier werden we heel vriendelijk onthaald door de andere vrijwilligers en kregen we een heel lekker maaltje voorgeschoteld (alles is hier eigelijk lekker en we eten hier bijna hetzelfde als thuis (alhoewel ik in belgie wel niet vaak hamburgers met frieten eet, hier wel!!) maar wel zelden vlees te verkrijgen en als er al vlees is dan is het kip)

Ik werd hier ook al voorgesteld aan mijn klasjes waar ik les aan zal geven, lieve gastjes, echt de max! Ik ben er helemaal van overtuigd dat dit verblijf hier veel te kort zal zijn en dat het veel beter zal zijn dan dat ik me ooit had kunnen voorstellen!!

Ziezo nu heb ik jullie helemaal niets verteld en jullie ook met helemaal niets lastiggevallen eh? ben ik toch een lief meiske??

Adios y te quiero!!

Ineke