Hellow Belgium!! Here Kameroen callin' !!

Finally een klein beetje tijd gevonden om eens een tekentje van leven aan jullie te sturen!

Er is al heel wat gebeurd sinds we vertrokken zijn, te veel om hier allemaal uitgebreid uit de doeken te doen, daarvoor zullen jullie na terugkomst eens eentje met mij moeten gaan drinken!!

Laat me beginnen bij het begin: een extreemlange vliegreis, 3u wachten in Libie, waar we de priemende mannenblikken onmogelijk gewoon konden worden. Bij aankomst, uitgeput, omringt door horden zwarten met de vraag als ze ons mochten mee nemen met de taxi, vluchten was niet mogelijk dus zijn we dan maar met een veel te dure taxi meegereden, eventjes een angstmomentje als hij een verlaten steegje inreed en een man een grote poort liet openmaken en binnenreed om die dan na ons ook weer te sluiten... gelukkig was dit wel werkelijk de achteringang van ons hotel!! De dag erna dachten we van eventjes gewellig een toerke door Doualla te maken, misdacht!! In een halfuur stonden we met rillende benen en zweet tot op ons ondergoed weer in ons hotelletje, Doualla is verschrikkelijk, chaotisch, nagekeken, nageroepen,...

Wat verlangden we om daar weg te zijn, wat we de dg erna ook deden, we stapten in een busje die 10 min later ging vertrekken naar Limbe ( een uur later stonden we daar nog en hadden we al menigte mannen wijsgemaakt dat we getrouwd waren en kindjes hadden, in mijn geval 2 meisjes, 1tje van 4 en 1tje van 2) Toen het busje eindelijk vertrok had ik het geluk om vooraan in het midden tussen te 2 zetels te gaan zitten, half op Febe, de andere helft wat mider comfortabel op de dingen om je gordel in te steken, een uur aan een stuk met dat stuk in mijn linkerbil, comfortabel is anders.

In Limbe was het veel rustiger, 's avonds gingen we eentje gaan drinken en kwam er plots een serveuske vertellen dat we binnen verwacht werden! We probeerden ze af te schepen door te zeggen dat we elk moment zouden vertrekken maar ze bleven aanhouden, toen we binnenkwamen zaten enkele jongens naar ons te kijken en zeiden lekker onbeleefd, sit!! sit down!! common sit down!! Jaja ik was allesbehalve op mijn gemak en ook Febe stond bleker dan anders... Dan maar ons heel geliefd en leuk opstellen omdat ze toch maar niet zouden doen met ons! Het bleek uiteindelijk een superleuke avond te worden en wij willen bij deze ook alle boekskes en mensen die iedereen willen ongerust maken zeggen dat ze daar mee moeten stoppen, iedereen dat wij tot nu toe tegengekomen zijn hadden geen slechte bedoelingen.

Daarna zijn we naar Buea vertrokken om de berg te beklimmen, we kregen 2 leuke gidsen mee en begonnen met goeie moed aan de klim, ik moet toegeven, de moed zat rap terug in mijn tenen. De berg bleek wat te groot en vooral te hoog voor onze belgische klimvoetjes, we hebben de top jammergenoeg niet bereikt, maar mogen wel met trots aankondigen dat we op 2800 meter zijn geraakt, prachtig uitzicht, leuke natuur wel superlastig, vuil en hard, snachts sliepen we in hutjes op houten planken, eten moest gemaakt worden op een houtvuurtje en ja naar het toilet dan zocht je best een grote lava steen uit! Best dat we 2 goeie lieve gidsen meehadden die toch wel merkelijk snel begonnen over trouwen met een blanke, maar al bij al is het erg leuk geweest, de spierpijn achteraf is heel wat minder, ik loop manker dan een 90 jarige!! Met onze gidsen zijn we ook gister nog iets gaan drinken, vamiddag hebben ze voor ons gekookt en nu hopen qwe ze van ons afgeschut te hebben met het smoesje om op internet te gaan... Het is allemaal erg leuk maar we verlangen wel achter een beetj echte rust rust rust!!!

Als onze spieren meewillen vertrekken we morgen naar Kumba om de kratermeren en het nationaal park te bezoeken , van het moment dat het weer eens lukt breng ik jullie met veel plezier weer opde hoogte van onze avonturen!!

And the twelve points go to....BELGIUM!!!

Kus,

Ineke